Insecten
Vooral schadelijke organismen die je niet kunt zien, zijn heel geniepig. Het ene omdat het in de grond leeft, het andere, zoals het wortelgalaaltje, omdat het zo klein is. Deze microscopisch kleine draadwormen (nematoden) kunnen schade aanrichten doordat ze aan de wortels zuigen en daarbij gallen produceren (mei/juni). Aan de oppervlakte wordt de grasgroei in een beperkt gedeelte lichter, door de verzwakte beworteling reageert het gras steeds gevoeliger op gebruik en droogte. Omdat gewasbeschermingsmiddelen niet geoorloofd zijn, verdient het aanbeveling in de getroffen plekken de wortel laag volledig af te steken en opnieuw in te zaaien.
Insectenlarven
Vooral in losse, zandige grond kunnen mieren schade veroorzaken aan de graswortels. Nesten kunnen bijvoorbeeld in een omgekeerde bloempot worden gelokt en dan met een schep naar een minder gevoelige plek worden overgebracht. Diverse insectenlarven beschadigen het gazon in de grond. De vreeszuchtige larven van de langpootmug (tipula) leiden vaak tot uitval. De larven leven ondergronds en vreten vanaf april grashalmen kapot. Met een mengsel van tarwezemelen en wat suiker laten ze zich bovengronds lokken. 's Nachts kunnen ze dan van het lokaas worden afgehaald. Aardrupsen (larven van de uilvlinder), draadwormen (larven van de kniptor) en larven van de rozenkever vreten voornamelijk aan de wortels; ze zijn alle drie voor een leek niet zo gemakkelijk van elkaar te onderscheiden. Een dichte, niet te korte grasmat maakt het insecten moeilijker hun eieren te leggen. Bij heel sterke aantasting kunnen de boosdoeners door de plantenziektekundige dienst worden geïdentificeerd en kan men zich laten informeren over passende maatregelen. Er is onder meer een preparaat met nuttige nematoden.
Regenwormhopen
Indirecte schade in het gazon ontstaat door ophopingen van aarde. De kleinste vorm daarvan is de erfenis van de regenworm: de woelers zetten grote hoeveelheden organische reststoffen om en scheiden die uit in de vorm van waardevolle klei-humuscomplexen. In feite zijn de enkele centimeters hoge hoopjes die in uw gazon vindt een goed teken. Toch storen gazonpuristen zich eraan. Ze hoeven er echter alleen maar voor te zorgen dat er geen organisch afval op het gazon terechtkomt, zoals herfstblad of gemulcht maaisel, en dat de grond voldoende los en poreus is.
Molshopen
Ernstiger wordt het bij het heuvellandschap dat mollen of woelmuizen soms in het gazon achterlaten. Uiterlijk is de schade niet zo gemakkelijk te onderscheiden: gangen en hopen van woelmuizen zijn vlakker en de uitgang ligt eerder aan de zijkant van de heuvel dan in het midden. De mol repareert een gebuikte gang binnen enkele uren, als die wordt omgespit. Beide dieren voelen zich gestoord door intensief gebruik van het terrein of door de aanwezigheid van honden of katten. Zijn de hopen vaak na de winter al opgeworpen, dan rest weinig anders dan ze met laarzen en harken gelijkt e maken en de grotere kale plekken opnieuw in te zaaien.
Omgaan met gewasbeschermingsmiddelen
Het gebruik van chemische middelen tegen zieketen en plagen moet tot een uiterste worden beperkt. Er wordt brij gemakkelijk naar onschuldig lijkende preparaten gegrepen. Chemische middelen hebben echter een lange werkingsduur en het is nauwelijks te voorspellen welke veranderingen ze op termijn zullen veroorzaken. Zelfs tegenover zogenaamde biologisch afbreekbare middelen past enige scepsis. Middelen lijken in het algemeen selectief te werken, omdat binnen korte tijd zichtbaar is of ze gewerkt hebben. Maar wat de negatieve effecten op de lange termijn zij, is niet altijd duidelijk. Wei zich toch gedwongen ziet om dit soort bestrijdingsmiddelen te gebruiken, dient er in elk gebal rekening mee te houden dat het niet te warm of te koud, niet te nat of te droog mag zijn. Herbiciden mogen bovendien niet vlak voor of na het maaien gebruikt worden. Lees de gebruiksaanwijzing op de verpakking altijd zorgvuldig en houdt u daar ook aan!
Intensieve gazoncultuur – zonder chemie
Voor liefhebbers van een perfect gazon kan dit moeilijkheden met zich meebrengen. Ze zullen heel baak geneigd zijn een onkruidverdelger in te zetten; preparaten tegen afzonderlijke ziekten en schadelijke organismen zijn toch al nauwelijks meer toegestaan. Aan de andere kant is het begrijpelijk dat de oppervlakte-intensieve gazoncultuur geen brijplaats mag zijn voor milieuschadelijke preparaten. Iedere tuinliefhebber moet niet in de laatste plaats bedenken dat ook een gazon een levend systeem is. Door de geschikte voorwaarden te creëren kan het gazon op den duur beter gereguleerd worden dan door het op korte termijn in zetten van chemische bestrijdingsmiddelen.
